Krzemionki Opatowskie, czyli sekrety neolitycznej kopalni

Dla wielu turystów region świętokrzyski to kraina wyjątkowa, kusząca geologicznym, przyrodniczym i historycznym bogactwem. O tym, że wycieczki po tej części kraju mogą się stać emocjonującą przygodą, przekonać się można m. in. w rejonie wsi Sudół. To właśnie tu znajduje się Muzeum Archeologiczne i Rezerwat „Krzemionki” – jedna z największych atrakcji, jakimi może się pochwalić województwo świętokrzyskie. Co warto wiedzieć o tym miejscu?

Krzemionki Opatowskie i ich miejsce na mapie Polski
Muzeum Archeologiczne i Rezerwat „Krzemionki”, jedna z największych atrakcji województwa świętokrzyskiego, znajduje się między wsiami Sudół i Magonie, tuż przy drodze nr 754. Ta niezwykła atrakcja oddalona jest od Ostrowca Świętokrzyskiego o zaledwie 8 km. Jakie atrakcje czekają tu na gości?

Z kart historii: kopalnie krzemienia i ich dzieje
Kopalnie krzemienia, będące dziś tak ważną atrakcją turystyczną, mogą się pochwalić długą historią. Ich powstanie wiąże się m. in. z osadami, które zaczęły się tu gromadzić jakieś 155 milionów lat temu, gdy na terenie dzisiejszych Krzemionek istniała zatoka. Muł, skorupiaki morskie i rozpuszczona krzemionka, która znajdowała się w morskiej wodzie – oto czynniki, dzięki którym w rejonie wsi Sudół mogły z czasem powstać kopalnie krzemienia. W neolicie wydobycie krzemienia było zajęciem bardzo ważnym dla grup ludzkich, które w regionie świętokrzyskim zaczęły zakładać swe osady. Krzemień pasiasty, główne bogactwo Krzemionek Opatowskich, stał się szybko materiałem bardzo ważnym nie tylko dla miejscowej ludności. Wydobywany w tutejszych kopalniach, trafiał do odległych zakątków Europy, a nawet na teren Azji Mniejszej. Jakie atrakcje dziś przypominają nam o prowadzonej tu przed wiekami działalności górniczej?

Zwiedzanie Krzemionek: jakie atrakcje czekają tu na gości?
Kto w czasie wycieczki po terenie województwa świętokrzyskiego odwiedzi Krzemionki, ten z pewnością nie będzie żałować. Czekająca tu trasa turystyczna to nie lada gratka dla miłośników historii, przygód i przyrody. Trasa ta liczy sobie 1, 5 km długości, a jej głównymi atrakcjami są dawne wyrobiska oraz górnicze hałdy. Nie lata atrakcją jest 500 metrowy odcinek, który prowadzi pod ziemią. Trasa ta pozwala turystom zapoznać z zabytkami techniki, które liczą sobie około 5000 lat. Dodatkową atrakcją jest tu zrekonstruowana osada, która zajmuje powierzchnię ok. 1, 5 ha. Dzięki niej możemy poszerzyć swą wiedzę na temat tego, jak radzili sobie ludzie z epoki kamienia i wczesnej epoki brązu.

Przyrodnicze skarby: co warto wiedzieć o tutejszym rezerwacie?
Rezerwat przyrodniczy „Krzemionki Opatowskie” to kolejna atrakcja, z jaką warto się zapoznać podczas wycieczki po tej części województwa świętokrzyskiego. Utworzony w 1995 roku, zajmuje powierzchnię 378, 81 ha. Obejmuje on tereny rezerwatu archeologicznego oraz leśnych kompleksów, które znajdują się w jego pobliżu. Dlaczego to miejsce jest tak atrakcyjnym celem wycieczki dla miłośników przyrody? Bo można tu ujrzeć wiele ciekawych gatunków roślin. Występuje tu aż 39 gatunków, wśród których nie brak roślin rzadkich i chronionych. Wawrzynek główkowy, zawilec wielkokwiatowy, goryczka krzyżowa, obuwik pospolity i lilia złotogłów – oto wybranie rośliny, z jakimi można się spotkać w trakcie wycieczki po terenie tego rezerwatu przyrody.

Krzemionki Opatowskie to wspaniałe atrakcje, które swym bogactwem i różnorodnością mogą oczarować każdego. To miejsce, któremu z pewnością warto poświęcić swój czas i energię.

Góry Pieprzowe

 

Góry Pieprzowe

Na granicy miasta Sandomierz i gminy Dwikozy Wyżyna Sandomierska stromo schodzi w kierunku doliny Wisły. Jej krawędź stanowią dość strome w porównaniu do innych odcinków Wyżyny Sandomierskiej Góry Pieprzowe. Pod względem morfologicznym i ze względu na podobną budowę geologiczną jest to przedłużenie Gór Świętokrzyskich. Wisła dokonała przecięcia w łupkach kambryjskich pozostawiając za przeciwnym brzegiem odsłonięcie w miejscowości Pączek Gorzycki. Wobec tego morfologicznie ostatnia widoczna struktura Gór Świętokrzyskich zlokalizowana jest po prawej stronie Wisły. Góry Pieprzowe wznoszą się one około 50 metrów nad doliną Wisły, a w najwyższym punkcie osiągają 201 m n. p.m. Ich stoki posiadają orientację południową. Na tychże stokach występują wyłaniające się spod lessu odsłonięcia starszych warstw geologicznych. Rzeźba terenu w górach jest dość zróżnicowana. Występują liczne rynny erozyjne, które z kolei łączą się i przechodzą w rozcięcia erozyjne. Złuszczony łupek tworzy pod owymi rozcięciami żleby. Między systemami rozcięć ostają się lekkie „wybrzuszenia”. W bardzo dobrym stopniu widoczny jest układ skał. Można dostrzec pewien chaos w ich ułożeniu. Często skały ułożone są pionowo, co świadczy o intensywności ruchów górotwórczych w przeszłości.
Wszystkie występujące tam wąwozy są otwarte do doliny Wisły. Dnem jednego
z wąwozów płynie mały strumień uchodzący do jeziora będącego starorzeczem płynącej tam niegdyś rzeki. Cechą charakterystyczną utworów skalnych na zboczach jest niemalże całkowity brak roślinności. Odsłonięcia są praktycznie nagie, w zagłębieniach przy korzystnych warunkach bytuje roślinność kserotermiczna. W odpowiednio wymodelowane bruzdy erozyjne, a najczęściej na wierzchołki żlebów wkracza roślinność drzewiasta np. brzoza, dąb, a niekiedy charakterystyczna dla Gór Pieprzowych wiśnia karłowata. Często występują też gatunki drzew iglastych. Wierzch gór jest całkowicie przykryty lessem, tam też znajdują się bezpośrednio przylegające do krawędzi gór pola uprawne. Również na niektóre stoki zachodzi pokrywa lessowa, one z kolei są porastane przez roślinność stepową. Góry Pieprzowe zyskały miano „największego rosarium Europy”, gdyż ich żleby są schronieniem dla licznych gatunków róż, w tym dla endemita występującego tylko na terenie rezerwatu Gór Pieprzowych i nigdzie indziej – róży Kostrakiewicza.
Warstwy w profilu geologicznym Gór Pieprzowych nie są ułożone jednolicie, a wręcz przeciwnie bardzo silnie sfałdowane, przewrócone i w niektórych miejscach poprzecinane drobnymi uskokami. Dodatkowo określenie ich wzajemnego stosunku utrudnia brak skamieniałości w większości warstw. Na te i inne trudności w badaniu geologii tego obszaru wskazywał Samsonowicz. Wyróżnił on łupki:
a) łupki kwarcowo-mikowe o szaro-żółtawym kolorze łatwo łupiące się na cienkie płytki o równej powierzchni. Tę łupliwość nadaje im duża zawartość miki i jej równoległe ułożenie, co jest efektem działania na nie dużego ciśnienia. Oznacza to, że łupki kwarcowo-mikowe są skałami metamorficznymi i zarazem najstarszymi (ok. 500 mln lat) w kompleksie warstw budujących Góry Pieprzowe. W świetle dostrzec można na powierzchni niektórych płytek drobne punkty, są to ziarenka kwarcu. Te łupki nie zawierają skamieniałości.
b) Łupki ilaste posiadające ciemno-popielaty kolor z jasno-szarą rysą. Zawierają niewiele miki i jej blaszki są nierównomiernie rozmieszczone, dzięki temu skała nie jest łupliwa jak łupek kwarcowo-mikowy.
Wyróżnił także kwarcyty:
a) „kwarcyt” ciemno-szarego koloru składający się z drobnych ziaren kwarcu scementowanych silnie wapnistym lepiszczem. O obecności węglanu wapnia w lepiszczu świadczy wydzielanie dwutlenku węgla w jego reakcji z kwasem solnym. Skała posiada znaczną twardość. Samsonowicz odmówił tej skale miana kwarcytu. Uznał on za najlepszą nazwę dla niej „piaskowiec kwarcowo-wapienny”
b) Jasnoszary kwarcyt, bardzo zbity i twardy. Scementowany jest kwarcowym lepiszczem. Nie dochodzi do reakcji charakterystycznej po podziałaniu HCl, stąd też brak w tej skale węglanu wapnia.
Ze względu na południową ekspozycję stoków i ciemną barwę łupków skały są silnie nagrzewane przez Słońce, co prowadzi do ich termicznego łuszczenia się. Na tak spękane łupki działają opady atmosferyczne i wiatr co prowadzi odpowiednio do wymywania i wywiewania małych okruchów skalnych. Największy wpływ na erozję skał posiada jednak wietrzenie fizyczne powodowane przez rozszerzalność temperaturową wody. Zachodzi szczególnie zimą i wczesną wiosną, kiedy występują ujemne temperatury i częste roztopy. Może mieć ono miejsce w złuszczonych termicznie łupkach, bądź w skałach zacienionych przez roślinność. W drugim przypadku nie powstają okruchy o blaszkowatej formie, ale wskutek rozerwania skały średniej wielkości kamienie. Wietrzenie prowadzi do pojawiania się w skałach rozcięć erozyjnych łączących się z kolei w rynny. Kolejnym czynnikiem erozyjnym, choć mającym mniejszy wpływ na wietrzenie skał jest wietrzenie biologiczne. Skały w zasadzie są pozbawione roślinności, lecz w zagłębieniach bytuje roślinność kserotermiczna, gdzie znajduje miejsce do zaczepienia się. Niekiedy przez skały przebijają się korzenie większych drzew, najczęściej brzozy. W tychże zagłębieniach systemy korzeniowe roślin rozrastając się prowadzą do kruszenia łupków.

Cisowsko-Orłowiński Park Krajobrazowy, walory turystyczne

Południowo-wschodnia część Otuliny Parku Cisowsko-Orłowińskiego graniczy z największym zbiornikiem wodnym w regionie Świętokrzyskim „Chańcza”

Liczbą przyrodniczych atrakcji, jakimi może pochwalić się Cisowsko-Orłowiński Park Krajobrazowy, obdzielić by można niejedno miejsce. Ten piękny rejon chętnie odwiedzany jest przez turystów spragnionych oderwania się od miejskiego zgiełku.

Położony niedaleko Kielc park krajobrazowy to idealnie miejsce na różne sportowe aktywności, spacery po lesie albo safari z aparatem fotograficznym. Spotkać tu można m. in. bobry, łosie, jelenie, sarny, dziki, borsuki czy cietrzewie – zwierzynę, jaka przez wieloma stuleciami zamieszkiwała pierwotne lasy pokrywające niemal całą Polskę. Miłośnicy obserwacji ptaków znajdą też przy odrobinie szczęścia ziębę jer – charakterystyczną dla ekosystemów tajgi. Na obszarach lasów i torfowisk występuje też ponad 50 chronionych gatunków roślin oraz wiele pomników przyrody – wśród nich okazałe, stare cisy, dęby i jałowce, a także jawory, jodły, klony czy piękne 200-letnie buki.

Charakterystyczne są także tutejsze skały. Świętokrzyskie należy do miejsc w

W okolicach Łagowa znajduje się 160 metrowa Jaskinia Zbojecka

Polsce, gdzie najliczniej odnaleźć można skamieliny. Niejednemu turyście udało się wypatrzeć ślady pradawnych zwierząt i roślin w widocznych skałach z okresu kambru, syluru i dewonu czy też wulkanicznych. Mówiąc o skalnych formacjach, nie sposób pominąć Jaskini Zbójeckiej w pobliżu Łagowa. Położona 312, 5 m n. p.m. rozciąga się na długości 160 m, początkowo widoczna w dziennym świetle dostającym się przez wejście, dalej coraz bardziej ciemna i wilgotna. Część jej wnętrza pokrywaną stalaktyty i stalagmity, spotkać też można różne gatunki nietoperzy. Znaleziska archeologów świadczą, że ludzie znajdowali tu schronienie w czasach prehistorycznych. Aby wejść do jaskini, nie musimy kupować biletu, nie jest ona jednak oświetlona i przystosowana do wygodnego zwiedzania – oprócz dobrych butów i kurtki zabrać ze sobą trzeba także latarkę.

Przez tereny Cisowsko-Orłowińskiego Parku Krajobrazowego przebiega niebieski szlak turystyczny Gór Świętokrzyskich. Malownicza trasa prowadzi przez rezerwat Zamczysko, z miejscem dawnego pogańskiego kultu, szczyty Włoch, Stołowej i Wrześni, niedaleko krzyżuje się ze szlakiem czerwonym i żółtym. Gminy Raków oraz Daleszyce wytyczyły również turystyczne trasy rowerowe. Są to pętle o różnym stopniu trudności, prowadzące przez piękne tereny, jak też krótkie odcinki.

Na południu, w strefie otulinowej parku rozlewa się jezioro Chańcza, powstałe przez wybudowanie zapory na Czarnej Staszowskiej. Nad brzegami znajdują się szerokie plaże sąsiadujące z sosnowymi zagajnikami. Okolica jest dobrze przygotowana na wakacyjny odpoczynek – można liczyć na opiekę ratowników wodnych, bezpłatny parking, zaplecze gastronomiczne, plaże są utrzymywane w czystości. Znajdują się tutaj również wypożyczalnie różnego typu sprzętu pływającego. Rozległa tafla jeziora czyni je doskonałym miejscem nie tylko do pływania rowerem wodnym, łodzią i kajakiem, ale także do windsurfingu.

W Północno-wschodniej części Parku Krajobrazowego Cisowsko-Orłowińskiego znajduje się Ośrodek rekreacyjno-wypoczynkowy Grynwald

Na terenie parku oraz w jego okolicy króluje agroturystyka. Pensjonaty i kwatery wśród lasów i wzniesień to idealne miejsca na wypoczynek zarówno dla planujący długie piesze i rowerowe eskapady, jak i planujących zaszyć się w ciszy wśród przyrody na kilka dni. W Rembowie, znanym z ruin XVI-wiecznego zamku, znajduje się ośrodek rekreacyjno-wypoczynkowy Gryndwald, gdzie można przyjechać na weekend, aby ciesząc się wspaniałą przyrodą korzystać też z dostępnych wygód.

Ten malowniczy, urozmaicony przyrodniczo obszar województwa świętokrzyskiego to wspaniałe miejsce na wypad połączony z wędrówkami i zwiedzaniem, weekend we dwoje czy ze znajomymi, jak też na wyjazd w większym gronie, kiedy szuka się wspólnego doświadczania wrażeń.

Atrakcje Gór Świętokrzyskich


Choć są najniższymi górami w Polsce, zaś ich krajobraz nie do końca ma górski charakter, są piękne i bardzo lubiane przez turystów. Góry Świętokrzyskie to kraina pięknych krajobrazów oraz cennych zabytków. To najstarsze pasmo górskie na ziemiach polskich, które być może nie powala wysokością, za to zachwyca swym urokiem.
Położone w centralnej części Wyżyny Kieleckiej Góry Świętokrzyskie wypiętrzone zostały około 500 milionów lat temu. Ich rzeźba charakteryzuje się licznymi, niewysokimi pasmami zbudowanymi z odpornych skał. Pasma te są porozdzielane obniżeniami oraz dolinami rzek, wśród których najważniejsze są: Kamienna, Nida oraz Opatówka. Najwyższe pasma, które wchodzą w skład Gór Świętokrzyskich, to pasmo Jeleniowskie oraz Łysogóry z najwyższymi szczytami: Łysicą (612 m. n. p.m.) oraz Łysą Górą (595 m. n. p.m.).
Za największą osobliwość Gór Świętokrzyskich uchodzą tutejsze gołoborza, które powstały w czasie zlodowacenia. Te skalne rumowiska są piękne i tajemnicze zarazem, zaś miejscowa ludność w przeszłości wiązała ich powstanie z tajemniczymi wydarzeniami.
Góry Świętokrzyskie to przede wszystkim cenna przyroda i Puszcza Jodłowa, chroniona w granicach Świętokrzyskiego Parku Narodowego. Chroni on najwyższe partie Gór Świętokrzyskich, a zarazem prowadzi zakrojoną na szeroką skalę działalność dydaktyczną. Dzięki licznym ścieżkom edukacyjnym oraz szlakom turystycznym prowadzącym przez teren parku każdy może dokładniej poznać piękno świętokrzyskiej przyrody. Parki krajobrazowe oraz rezerwaty przyrody utworzone w innych częściach Gór Świętokrzyskich również są atrakcyjnym obszarem dla wszystkich turystów.
Inne atrakcje znajdujące się na obszarze Gór Świętokrzyskich również przyciągają turystów. Jednym z najbardziej znanych obiektów jest Jaskinia Raj, położona w odległości zaledwie 7 kilometrów od Kielc. To jedna z najpiękniejszych jaskiń w Polsce, zaś zjawiska krasowe, które można tu obserwować, od lat wzbudzają zachwyt wśród zwiedzających.
Nie brak na terenie Gór Świętokrzyskich atrakcji o typowo krajoznawczym charakterze. Pięknie prezentują się ruiny zamku biskupów krakowskich w Bodzentynie oraz klasztor Bernardynek w Świętej Katarzynie. W najważniejszym mieście, w Kielcach, warto odwiedzić Muzeum Narodowe, które znajduje się w dawnym pałacu biskupim. Miłośnicy malowniczych miasteczek koniecznie powinni zaś udać się do Chęcin, które słyną również z imponujących ruin zamku.

Święty Krzyż i jego atrakcje


Góry Świętokrzyskie
to kraina pełna tajemnic i zabytków. Jednym z najbardziej popularnych wśród turystów miejsc jest na tym terenie Święty Krzyż, znany z cennych relikwii i klasztoru, który od wieków jest ważnym miejscem pielgrzymkowym. Fakt, że wierni przybywali tu z odległych stron już w XII stuleciu sprawia, że Święty Krzyż można dziś spokojnie uznać za jedno z najstarszych miejsc pielgrzymkowych na ziemiach polskich.

Dzieje świętokrzyskiego klasztoru Benedyktynów, podobnie jak dzieje Polski, są długie i skomplikowane. Pełno w nich burzliwych wydarzeń. Długie dzieje klasztoru mają jedną zaletę – dziś w tym miejscu znaleźć można wiele cennych zabytków. To właśnie tu znajdują się słynne „Kazania świętokrzyskie”, będące najstarszym zabytkiem polskiego piśmiennictwa.
Klasztor na Świętym Krzyżu w jego długiej historii odwiedziło wiele wybitnych i zasłużonych dla Polski postaci. Szczególnym sentymentem do tego miejsca pałał król Władysław Jagiełło, który gościł tu kilka razy. Odwiedził Święty Krzyż m. in. w drodze do Krakowa tuż przed swą koronacją, modlił się również w tym miejscu przed swym największym sukcesem – zwycięską bitwą pod Grunwaldem. Wiadomo, że klasztor ten odwiedzali często przedstawiciele tak znanych polskich rodów, jak Lubomirscy i Wiśniowieccy. Oprócz tych znanych postaci chętnie na Święty Krzyż pielgrzymował (i nadal pielgrzymuje) prosty lud.

Co przyciągało na Święty Krzyż tylu pielgrzymów?
Magnesem zarówno dla turystów, jak i pielgrzymów są znajdujące się na Świętym Krzyżu relikwie Krzyża Świętego, nad którymi do dnia dzisiejszego czuwają zakonnicy. Dawniej byli to benedyktyni, dziś Misjonarze Oblaci. W czasach benedyktyńskich klasztor ten był również ważnym miejscem dla osób chorych. Benedyktyni są od wieków cenieni jako „specjaliści” od wielu chorób, zaś ziołolecznictwo jest jednym z najważniejszych zadań benedyktynów do dziś. Tu, na Świętym Krzyżu, już przed wiekami czekały na pielgrzymów i szpital, i przyklasztorna apteka. Nie powinien również dziwić fakt związany z licznymi uzdrowieniami, do których dochodziło na Świętym Krzyżu.
Ważną rolę odgrywał Święty Krzyż w okresie zaborów. Chociaż obce władze skonfiskowały klasztor i tutejsze opactwo, miejsce to nadal odgrywało ważną rolę w życiu religijnym. Pielgrzymki organizowane tu wbrew postanowieniom zaborczych władz bardzo często miały charakter manifestacji narodowych. Tak więc Święty Krzyż w okresie zaborów był nie tylko ośrodkiem religijnym, ale również patriotycznym. Tu mieli jedną ze swych kwater powstańcy styczniowi, później w klasztornych budynek odsiadywali swe wyroki ci, których carskie władze prześladowały ze względu na ich patriotyzm. Tragicznym okresem w dziejach Świętego Krzyża były również lata II wojny światowej, kiedy to hitlerowcy urządzili tu obóz zagłady dla radzieckich jeńców wojennych.

A jak wygląda Święty Krzyż dzisiaj?
Dziś Święty Krzyż znów jest ważnym ośrodkiem religijnym, zaś opiekę nad tym świętym miejscem sprawują Misjonarze Oblaci. Oprócz klasztoru i słynnych relikwii na turystów odwiedzających Święty Krzyż czekają i inne atrakcje. Jedną z nich jest Muzeum Przyrodniczo – Leśne Świętokrzyskiego Parku Narodowego, które zostało urządzone w budynku służącym w czasach zaborów jako więzienie. Innym ciekawym i godnym uwagi obiektem jest Muzeum Misyjne, w którym najlepiej można zapoznać się z działalnością oblatów – opiekunów świętokrzyskiego klasztoru

Świętokrzyski Szlak Zabytków Techniki

Niewielkie, choć stare i zachwycające Góry Świętokrzyskie, stare lasy oraz miasteczka o wiekowej historii – oto podstawowe atrakcje Wyżyny Kieleckiej. Nie brak tu jednak i zabytków techniki, które przypominają o miejscowej tradycji hutnictwa. Wszak na terenie Wyżyny Kieleckiej już 2 tysiące lat temu pojawiły się pierwsze kopalnie oraz piece hutnicze. Nic dziwnego, że tę bogatą tradycję przemysłową wykorzystano i utworzono bardzo atrakcyjny dla turystów szlak tematyczny. To Świętokrzyski Szlak Zabytków Techniki, dzięki któremu można poznać najstarsze ośrodki przemysłowe na ziemiach polskich. Jakie atrakcje turystyczne czekają na tej trasie?


Tym najważniejszym jest Nowa Słupia, w której można zwiedzić wyjątkowe muzeum. To Muzeum Starożytnego Hutnictwa Świętokrzyskiego, w którym prezentowane są m. in. oryginalne piece hutnicze z początków naszej ery. To muzeum wyjątkowe – jedyne takie na terenie całego kraju. Kolejna miejscowość na trasie to najważniejszy w okolicy ośrodek przemysłowy, którego najsilniejszy rozwój przypada na początek XIX stulecia. To Ostrowiec Świętokrzyski, znany m. in. z wydobycia węgla brunatnego. Działała tu również huta żelaza, będąca niegdyś największym zakładem przemysłowym na terenie Zagłębia Staropolskiego. Dziś z historią miejscowego hutnictwa można zapoznać się w tutejszym Muzeum Historyczno – Archeologicznym.

Nie mogło na tym szlaku zabraknąć Krzemionek. Największą atrakcją tej miejscowości są neolityczne kopalnie krzemienia, które dziś mogą zwiedzać turyści dzięki dwóm podziemnym trasom turystycznym.
Kolejna ważna miejscowość na trasie to Wąchock, w którym od II połowy XII wieku urzędowali cystersi. Ich opactwo jest do dziś jedną z największych i najchętniej odwiedzanych na terenie Wyżyny Kieleckiej atrakcji. Sami cystersi zaś odegrali istotną rolę w rozwoju gospodarczym nie tylko Wąchocka, ale i jego najbliższej okolicy. Jak na specjalistów od zarządzania przystało, wyciągali cystersi ogromne dochody z miejscowego przemysłu: górnictwa i hutnictwa żelaza.

Z przemysłem Wyżyny Kieleckiej i jego historią można się również spotkać w Sielpi Wielkiej, której największą atrakcją jest Muzeum Zagłębia Staropolskiego z największym w Europie kołem wodnym. Można zatrzymać się również w Chlewiskach, w których znajduje się Zabytkowa Huta Żelaza.

Wyżyna Sandomierska i jej atrakcje

Wąwóz-Świętej-Królowej-Jadwigi-w-SandomierzuTa niezwykła kraina lessowa przyciąga wycieczki z całej Polski. Jakie atrakcje turystyczne czekają na jej terenie? Czym Wyżyna Sandomierska oczarowała turystów?

Rolniczy krajobraz oraz malownicze doliny rzek stały się wizytówkami Wyżyny Sandomierskiej. Ciekawa budowa geologiczna tej krainy jest doskonale widoczna w dolinach Koprzywianki oraz Opatówki. Wielu wrażeń miłośnikom geologii, przyrody i pięknych krajobrazów mogą sprawić wędrówki po Górach Pieprzowych, które są uznawane za najbardziej atrakcyjny fragment Wyżyny Sandomierskiej. Wznoszące się nad doliną Wisły góry zadziwiają stromymi skarpami oraz malowniczymi wąwozami. Są one jednocześnie przyrodniczym fenomenem. Na tym atrakcyjnym krajobrazowo obszarze można podziwiać największe w całej Polsce (a być może i w Europie) skupiska dzikiej róży. Takim atrakcjom towarzyszą piękne widoki na dolinę Wisły oraz na pobliski Sandomierz.

Wyżyna Sandomierska to atrakcje turystyczne nie tylko o przyrodniczym i krajobrazowym charakterze. Cennymi zabytkami przyciągają tutejsze miasta. Tym najchętniej odwiedzanym przez turystów jest Sandomierz. Znany z pięknych wąwozów i wspaniałej zabudowy, jest też miastem świetnie przygotowanym do przyjęcia turystów. Ci, którzy znajdą noclegi na terenie Sandomierza, mogą urządzać fantastyczne wycieczki po terenie Wyżyny Sandomierskiej. Oprócz Sandomierza wielką atrakcją są tu zabytki Klimontowa oraz Opatowa, którym w pewnością warto poświecić nieco więcej uwagi. Warto odwiedzić też Czyżów Szlachecki, który znany jest z pięknego pałacu oraz zabytkowej świątyni. W czasie wycieczki po tej części kraju warto też zatrzymać się w Kleczkowie. Tu czekają tak ciekawe atrakcje turystyczne, jak drewniany kościół oraz datowane na VI – X wiek cmentarzysko kurhanowe.

Najpiękniejsze miasta Polski. Chęciny

Chęciny Świętokrzyskie

Piękna okolica, wspaniała historia i moc atrakcji – te czynniki sprawiają, że Chęciny są jednym z najchętniej odwiedzanych miast na terenie województwa świętokrzyskiego. Tutejsze atrakcje turystyczne tworzą niezwykłą kolekcję, a wycieczki po mieście i jego najbliższej okolicy każdemu mogą sprawić wiele radości. Co warto wiedzieć na temat Chęcin i tutejszych atrakcji?

Położenie geograficzne – jeden z głównych walorów miasta

Jednym z najważniejszych walorów miasta jest jego położenie. Chęciny leżą na terenie Wyżyny Kieleckiej, w odległości 15 km od stolicy województwa świętokrzyskiego. Pod względem historycznym są Chęciny ważną częścią Małopolski, choć obecnie są znane jako jedno z najciekawszych miast na terenie województwa świętokrzyskiego. Turystyka rozwija się tu doskonale m. in. dzięki położeniu miasta między Pasmem Chęcińskim a Pasmem Zelejowskim, które są już częścią Gór Świętokrzyskich. Przez miejscowość tę przebiega wiele ciekawych szlaków turystycznych, dzięki którym można lepiej poznać ten fragment województwa świętokrzyskiego.

Współczesne Chęciny to ważny ośrodek turystyczny, jednak i tutejszej gospodarce warto poświęcić odrobinę uwagi. Podstawą tutejszego przemysłu jest wydobycie materiałów budowlanych, przy czym największe znaczenie ma wydobywany tu wapień, zwany marmurem chęcińskim.

Z kart historii

Chęciny są wyjątkowo ciekawym celem wycieczki dla tych turystów, których fascynuje historia. W dokumentach nazwa miasta pojawia się już w 1275 roku. W początkach XIV wieku Chęciny posiadały już prawa miejskie, a pierwszym znanym ich właścicielem był biskup Jan Muskata. Wiadomo, że Chęciny i tutejszy zamek były miejscem wielu ważnych wydarzeń historycznych. Tu Władysław Łokietek urządzał zjazdy, w trakcie których szykowano się do wojen z Krzyżakami. Tu dość wcześnie zaczęło się rozwijać górnictwo, ważne miejsce w lokalnej gospodarce odgrywał też przemysł sukienniczy. Pomyślny rozwój miasta został zakłócony w wieku XVII. Wiele strat poniosło miasto w trakcie rokoszu Zebrzydowskiego, później nastał czas wojen ze Szwecją oraz najazd Rakoczego. Przed ostatecznym upadkiem uratowała miasto decyzja króla Jana Kazimierza, który w 1666 roku nadał Chęcinom przywilej organizowania aż pięciu jarmarków rocznie. A jak wyglądały losy miasta w okresie rozbiorów? Najpierw Chęciny znalazły się w granicach zaboru austriackiego, później stały się częścią Księstwa Warszawskiego. Od 1815 roku należały do Królestwa Polskiego. W 1918 roku Chęciny wróciły do Polski, stając się ważnym ośrodkiem przemysłowym. Dziś ważne miejsce zajmuje tu i przemysł, i turystyka, a cennych zabytków na terenie tego miasta nie brakuje. Na które z nich warto zwrócić szczególną uwagę w trakcie wycieczki po Chęcinach?